|
خدایا !
موهبت های فراوانی به من بخشیده ای
و از خطا های بسیارم درگذشته ای،
پس متبرکم کن تا بیاموزم، ببخشم و درگذرم،
و قلبم هیچ نفرتی را در خود نگاه ندارد.
خدایا !
در هر نفس،
تو را شکر می گذارم،
تو را ستایش می کنم
و به تو عشق می ورزم.
و تو مرا یاری می رسانی،
تا دیوار های زندان خود ساخته ام را فرو ریزم
و از همه ی بند ها رها شوم.
خدایم !
مرا متبرک گردان
تا چون گل ها که به خورشید رو می کنند،
پیوسته به تو رو کنم.
باشد که گلی شوم،
در باغچه ی تو.
وعطر من
شادی کوچکی
به زندگی کسانی که از شادی محرومند،
ببخشد.
|
