لیلای نازنینم تو راه دانشگاه گوجه سبز های شسته نشده چه قدر مزه میدادن.چه قدر نشستن رو کف زمین دانشگاه برامون حس خوبی داشت.چه قدر شبهای خیابون انقلاب برامون شبهای رویایی بود.الان خندم میگیره وقتی یاد ساندویچ های کثیف و خوشمزه میدون انقلاب میافتم.ایستگاه اتوبوس چهار راه ولیعصر و وووو...تالار تئاتر شهر رو یادته ....چه خاطرات قشنگی رو با هم داشتیم. دو روزه بی تابه دیدن خودت و دو قلوهای ماهت هستم.انگار یک قرنه ندیدمت.۷ سال گذشت و من با خاطراتتمون اشک میریزم.

فاصله های لعنتی من از بهترین صفحه های خاطراتم چقدر دورم. 

من میروم تا یادم باشد لحظه های شکستن صدایت را.زمستان با تولد زیباترین بهانه زندگیم شروع میشه تا یخ گل نا امیدی پرپر بشه.بهترین بهانه من برای زنده بودن اولین شبهای زمستان زیباترین ریتم زندگی مرا نواخت.منتظر لحظه های ناب وجودت همیشه خواهم بود.

لحظه هایم می گذری با شتاب .. تنها از من خاطره ایی می ماند.خاطره ایی که زنده نیست .دنیا دنیاست خاطره هست ....خاطره هایی که مرده اند....میشنوم صدای نفسهایت را در زیر غبار روزگار .

زندگي چيست؟
زندگي خواب خوش خاطره هاست
زندگي اشكي و از ديده جداست
زندگي نقش درون كف دست
درد وامانده ز چوب قسمت
نقش صد پينه به پيشاني و دست

زندگي در گذر حادثه ها ست
زندگي آنچه كه مي آيد و چون مي گذرد
عشق و اميد و وصال
گذر هفته و سال
ذكر همه خوبيهاست

زندگي چرخ بزرگيست كه با اشك زمان
شدت ضربه شلاق و ستم
آه صد كودك غمخواريتيم
پا به دل مي نهد و ميگردد
پاك
زندگي
چون عابر خسته ز راه
از رهي مي رسد و مي گذرد

گاه ارابه غم
گاه فانوس شفق
مي كند رنگ طبيعت خونين
مي زند رنگ به رخسار زمان

زندگي وصل دو دلدار به هم
همچو پيوند دو قلب كوچك
گذر خاطره و گشت و گذار
سفر از باغ به باغ
سخن ديده به دل
خوردن شهد سخن از لب يار

زندگي خواه خوشي خواه بدي
از رهي مي رسد و مي گذرد

زندگي خنده روي لب ماست
آنچه او قسمت ما كرد بجاست


بعد از اين فلسفه پردازيها
مي توان گفت به شيريني قند
ميتوان بانگ زد اين جمله بلند

زندگي خواب خوش خاطره هاست

شراب نمي خواهم،

 بگذاريد لب جام را ببوسم ...

شايد پشيمان شوم از افشاي اين راز،

يا احساس كني كه بي طاقت شده ام،

اما خدا مي داند،

امواج عاشقي ام چيزي از ساحل صبر باقي نگذاشته ...

 خدا مي داند ...

من خوبم، هوا خوب است، عشق هم خوب است، ...

اتفاق خاصی هم نيفتاده،

 فقط اين روزها کمی منتظرم

ايستاده بوديم در صف، براي فرصت عاشقي،

 خدا به من اشاره كرد و گفت:

 او را بدون نوبت عبور دهيد ...